Column

door Frans Dijkstra

Een commentaar bij een recente of minder recente gebeurtenis van groot of van klein belang.
Als u wilt tegenspreken wat hier wordt beweerd, zend dan een e-mail naar de schrijver.
Klik hier als u de eerder verschenen columns wilt zien, of ga naar mijn homepage.

28 juni 2011 Griekse crisis

Ik zou geen columns meer schrijven op deze website, schreef ik een paar dagen geleden. Dat doe ik dus ook niet meer. Maar wel wil ik een verstandig advies kwijt, dat ik vorige week via het dagblad Trouw aan de Europese regeringsleiders had willen geven over de Griekse crisis. Het advies werd in Trouw niet geplaatst. Daarmee deelt het advies het lot van 40 andere ingezonden brieven en artikelen die ik sinds mijn pensionering aan dit dagblad heb gestuurd. Daarover wil ik hier niet zeuren. Het sturen van ingezonden brieven is wel een leuke vorm van prijsschieten: je leest je ochtendkrant, en je wind je ergens over op. Je gaat vijf minuten achter de PC zitten, drukt op de verzendknop, en er bestaat weer een belangwekkende gedachte in de virtuele wereld. De volgende ochtend blader je snel naar de voorlaatste pagina van de krant, en je ziet je verwachting bewaarheid, dat je er weer niet bij staat. Maar op 10 juni 2008, 20 december 2008, 17 december 2009, 18 maart 2010, 8 april 2010 en 13 november 2010 was het wel raak. Ik laat het aan de lezer over om te zien waar die stukken over gingen. Bladert u de hele lijst maar even door.

Maar nu die Griekse crisis. Mijn oplossing is als volgt.

“De Griekse regering kan volgende maand geen salarissen meer uitbetalen, tenzij de andere eurolanden te hulp komen met een forse lening. Toch willen de Grieken de euro handhaven, ook al is er eigenlijk niemand in Europa die hun nog euro’s wil lenen. De beste oplossing voor dit probleem lijkt mij als volgt: wij lenen niets meer aan Griekenland en de Griekse regering betaalt de salarissen en pensioenen uit in de vorm van tegoedbonnen. Die tegoedbonnen worden binnen Griekenland gelijk gesteld aan euro’s. Alle winkeliers in Griekenland worden verplicht ze te accepteren, en ook het publiek dient ze als wisselgeld aan te nemen. Buiten Griekenland kan zo’n verplichting uiteraard niet worden opgelegd, dus daar zijn die bonnen niets waard. Toeristen moeten er voor zorgen, dat ze al hun bonnen opmaken, voor ze Griekenland verlaten. Zo kan de Griekse economie weer draaien, zonder de 36 miljard bezuinigingen die de andere landen eisen. Ik weet niet wat het Griekse woord is voor tegoedbon. Laten we zeggen ‘drachme’. Dank zij deze nieuwe drachme kan Griekenland de euro houden en zijn producten goedkoop produceren om ze tegen harde euro’s te exporteren.”